Pisanie pracy trzeba sobie zaplanować. Zresztą tego wymagają promotorzy, którzy chcą, aby przedstawić im plan pracy, czyli taki zarys spisu treści. Nie jest on ostateczną jego wersją i promotorzy raczej zgadzają się go później modyfikować, gdy okaże się, że np. student nie zdobędzie jakiś materiałów do danego fragmentu albo trafił na dużo ciekawych informacji pasujących do innej części.
Pisanie pracy należy rozpocząć od dobrego przemyślenia zagadnienia (dokładne brzmienie tematy wykrystalizuje się później), którym chcemy się zająć. Nie możemy się porywać na pierwszy lepszy temat, ponieważ zabraknie nam... informacji. Musimy zająć się tym, na czym się znamy, czym się interesujemy. Tylko wtedy będziemy mieć motywację do szukania literatury, jej zgłębiania, analizowania, żmudnego wertowania czasopism naukowych, przeglądania archiwum, magazynów, półek bibliotecznych, przesiadywania w bibliotece, śledzenia wielu stron i korespondowania z wieloma instytucjami, które dysponują przydatnymi, aktualnymi danymi.
Prace magisterskie wymagają więc całkowitego poświęcenia i ogromnego wysiłku intelektualnego, organizacyjnego, fizycznego. Tylko wtedy będziemy mieć komfort pracy, nic nas nie będzie rozpraszać, demotywować, niepokoić.
Będziemy tylko my i literatura, źródła internetowe i bibliografia oraz klawiatura (ewentualnie kartka papieru, która przyda się podczas rozmyślania nad przeczytaną książką, analizowania problemu).
Prace magisterskie wymagają odpowiedniej literatury, różnego rodzaju źródeł
Prace magisterskie pisze się w miarę łatwo, jeśli ma się z czego czerpać wiedzę. Potrzebna jest więc literatura, bibliografia, na podstawie których powstanie ciekawa treść.